Naam: Bregje Kaasjager
Geboren: 9 december 1973, Barendrecht
Longshanks Lid sinds: 2008
Autobiografie:
Mijn kennismaking met muziek begon toen ik een jaar
of zes was. Ik had toen mijn eerste balletles en was
meteen verkocht. Helemaal verknocht aan de klassieke
muziek Doornroosje en uiteraard het Zwanenmeer.
Later werd mijn muzikale interesse in het kader van
dansen, verbreed naar Jazzballet, moderne dans en
streetdance.
Mijn vader vond het tijd worden om zelf maar eens
een muziekinstrument te bespelen en koos in dit kader
voor de piano. Hij kocht een tweedehands Ibach met
ivoren toetsen en kreeg les. Ik zag mijn vader worstelen
en dacht bij mezelf: "dit kan ik ook én
beter". Dus ik ook op pianoles op de mooie leeftijd
van negen jaar. Ik was meteen verkocht. In de periode
tot mijn 17e jaar, heb ik vooral klassieke stukken
gespeeld van Bach en heel wat Jazz / blues. Mijn familie
kon "Bright Eyes" van Art Garfunkel niet
meer horen en "Für Elise" heb ik ook
een behoorlijk aantal keer de revue laten passeren.
Toen ik een jaar of elf was begon ik me pas echt
te interesseren (door mijn broer Sanne Kaasjager)
in muziek luisteren. Ik was vooral 'into' Madonna,
Michael Jackson en Queen.
Mijn broer speelde toen ik een jaar of 14 was in
een band 'The Unknown Fact' en oh wat vond ik dat
stoer. Ik bleef maar aan zijn hoofd zeuren dat ik
ook in de band wilde en wel als zangeres. Eindelijk
mocht ik een keer mee en 'auditie' doen en werd daarin
geholpen door de lead zangeres Alexandra den Heijer.
Uiteindelijk bleek dat ik niet het juiste (zang)materiaal
in huis had om deel te nemen aan deze band, maar ik
was natuurlijk wel hun grootste fan! In 1990 trad
de band op in Barendrecht op het plein voor het gemeentehuis.
Op mijn zeventiende ben ik gaan studeren in Maastricht
en sleepte overal mijn piano mee. Ook daar ben ik
pianoles blijven ontvangen, alhoewel het op een iets
lager pitje in mijn prioriteit kwam te staan.
In mijn laatste studiejaar in 1996, kreeg ik de kans
om mee te doen aan een musical "Dubbelloops".
Ik vertolkte de secreetachtige 'Antoinette' die met
haar venijnige en rake opmerkingen menigeen in verlegenheid
bracht. Een rol die op mijn lijf geschreven was. Tijdens
deze periode kwam ik voor het eerst in aanraking met
een studio, namelijk bij het opnemen van de liedjes
uit de musical. Ik vond het doodeng en geweldig tegelijk.
Het resultaat beluister ik nog steeds met regelmaat.
Eind 1996, solliciteerde ik bij het ICT-consultancy
bedrijf CMG, en ontmoete daar mijn huidige man Alex
van de Graaf. Na drie maanden onze liefde beproefd
te hebben, durfde ik Alex te introduceren bij mijn
familie en zo ook bij mijn broer. Alex moest op een
gegeven moment naar het toilet en kwam met een rood
hoofd van opwinding er weer uit. Bleek dat er in het
toilet van mijn broer een foto hing van zijn ex: Alexandra
(!), gefotografeerd tijdens een optreden van 'The
Unknown Fact'. Al snel kwamen we erachter dat zowel
ik, Alex als André Kamer allemaal die bewuste
dag in 1990 in Barendrecht op het plein voor het gemeentehuis
naar het optreden van 'The Unknown Fact' hebben gekeken.
Talking about Fate!
Alex en ik verhuisden in 1998 naar Barendrecht, uiteraard
inclusief piano. Helaas durfde ik daar nooit echt
te spelen aangezien het lang geleden was en we in
een rijtjeshuis vertoefden waar ik het gevoel had
iedereen tot last te zijn als ik plingelde.
Dit alles veranderde toen we in 2005 naar ons geweldige
jaren dertig huis verhuisden. Mijn piano staat op
een geweldige plek met mooie akoestiek en ik ben weer
volop aan het pianolessen. Ik heb in de periode 2005
tot heden geprobeerd om meer zelf te experimenteren
wat niet echt lukt(e).
Zoals beschreven in de geschiedenis Longshanks 5.0,
is Longshanks weer begonnen/doorgestart in de vorm
van Alex en André. Ik werd daar zo enthousiast
van dat ik me er ook mee ging bemoeien en dat klikte
erg met z'n drieën. De rest is bekend
Zoals te lezen is, ben ik eigenlijk mijn hele leven
op verschillende manieren met muziek bezig geweest
en maakt dit een wezenlijk onderdeel uit van mijn
bestaan. Ik zou werkelijk niet weten wat ik zonder
zou moeten.